Kamp Malmédy 2012

Malmedy 2012, een kamp waarin bleek dat het ook in Malmedy subtropisch kan zijn.

Op de donderdag haalden we zelfs een maximale temperatuur van 31 graden.
Volop zon met op vrijdag een enorme stortbui.
Deze dag waren we met twee groepen in de Fagne aan het wandelen.

De groep die de lange Fagnestocht vanuit Duitsland liep (29 km) had geen gelegenheid tot schuilen.
De andere groep kon schuilen bij Cabane de Negus. Dat wil zeggen: ‘modderig gat inde grond’. De enige gelegenheid tot schuilen was het informatiebord, maar dat bleek geen wapen in de strijd tegen zo’n stortbui. Het mocht de pret niet drukken; volop zingend wandelde de groep langs de kamikaze-eekhoorntjesboom over Pas de Moutons naar het kamp.
De temperatuur had ook zijn invloed op de sportdag. Veel waterspelletjes en, ja ja, lekker op vakantie, een dictee. Met lastige woorden zoals feeërieke, Xhoffraix, ge-e-maild, rijstebrij, bereiden, culinaire.
De zwoele avonden en vooral het kampvuur zorgde er ook dit jaar weer voor dat er in de loop van de week kampliefdes opbloeiden (waarvan we vanuit privacyoverweging de namen niet zullen noemen)

De nasi werd dit jaar gekookt door Whei Zong. En, hoewel we over onze keukenprins en prinses niets te klagen hebben, was de nasi voor het eerst niet plakkerig en ook nog lekker gekruid. Ook hadden we een nieuw toetje, persoonlijk door Bert in Malmedy gekocht. Het blijft onduidelijk of hij hiervoor naar de plaatselijke bouwmarkt of supermarkt geweest was.
Deze onbestendige substantie die wel lekker smaakte zou ook heel goed gebruikt kunnen worden voor het voegen van gaten en scheuren in muren.

Bijzonder was ook dat er dit jaar geen discussie was over het wel of niet doorgaan van een dropping. Allard, Ger Jan en Whei Zong bakten de 200 pannenkoeken.
De eerste dropping groep (Wilmer, Chris, Frank, Olav, Cindy, Luc, Anna etc) was, zoals zij al gepland hadden, voor de leiding terug. De andere twee net na de leiding. De leiding had er tegen moeten lopen en de groepen op slinkse wijze  moeten inhalen.

De Johan Schipma Award werd dit jaar gewonnen door een dame: Cindy Super. Ze is niet alleen heel sportief, maar kan ook op een onopvallende wijze heel gezond eten.
De dame die de snelste spurt aflegde op de lijdensweg was Danique Bruintjes.
De allersnelste was Wilmer Koster, onder de 25 seconden.

En toen was het al weer de laatste dag. In tegenstelling tot de heenweg, die we mochten doorbrengen in de FC Groningen spelersbus, stond nu de oudste bus van de busmaatschappij ons allen op te wachten. Dit natuurlijk uit praktische overweging: de deelnemers zouden waarschijnlijk erg smerig zijn op het moment van afvoer naar huis. Meestal klopt dit ook, maar een zonnig jaar heeft behoorlijk invloed op de vochtigheid en het moddergehalte van de kleding. Met bijna schone spullen trokken de deelnemers weer naar huis. Overigens bijna zonder Ward en Ineke, die nog naar het terrein terug waren gelopen voor een toiletgang en het ophalen van resterende spullen. Met 5 minuten vertraging vertrok de bus op zaterdagochtend weer richting Stadskanaal.

Met dank aan:
De leiding: Bert Hadderingh, Ellen Trenning, Arjan Schoemaker, Maaike van der Haar, Yvonne Wicherts (die helaas door ziekte eerder naar huis moest), Lotte Hadderingh, Merel Hadderingh, Wilko Trenning, Allard Roest, Sebastiaan Moltzer, Hermien Sloff, Karen Geerts, Martijn Gerbrandy.
Kindertjes: Storm, Janna, Tijmen, Karsten en Fieke
Hulp bij opbouwen en afbreken: Jan Hospers en Harm Jan Bouwknegt.
Vervoer bus en coördinatie Ubbo Emmius : Marga Hospers en Harm Jan Bouwknegt
Website onderhoud: Pascal van der Aa
Thuis meedenkend en in blijde verwachting van hun vierde kind: Herman Gerbrandy

Voor de tijd van je leven